Muzaffer Uyguner, Türk Dili Dergisi, Temmuz, Ağustos 1955

"1956-1964 yıllarını anımsarsanız, Varlık Dergisi'nden bildiğiniz bir addır bu: Güngör Tekçe. O yıllardan sonra yazmamış mıdır? Peki, 1991 yılında İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin açtığı Kadın konulu şiir yarışmasında onca şiir arasında Ataol Behramoğlu ile birlikte okuyup heyecanlandığımız Kadınistan'ın ozanı da o değil miydi? Bunca yıl neredeydi?.............................Güngör Tekçe şiirin yalnızca dergilerde görünen kadar olmadığını kanıtlıyor Sabah Mısın'la.
Sennur Sezer, Cumhuriyet/ Kitap, 22 Şubat 1995
"Beş bölümden oluşan kitabın bana kalırsa en güzel yerlerinden biri, Tekçe'nin şiir serüveninde yola çıktığı ilk günden beri rafine bir şiiri yakalamak için verdiği emektir, yorulmayan bilinçli tavrıdır. Tekçe, şiirin bir dil ustalığı olduğunu ve bu ustalığın imgelerle belgelenebileceğini taa o zamanlardan yakalamış ve hala genç kalabilmiş bir dil renkçisidir. Ayrıca hemen hemen tüm şiirlerinde, insana hiç batmayan alaycı tavrıyla, özgün bir sorgulama tadını da şiirlerinin ana öğesi kılabilmiştir.
Dinçer Sezgin, Milliyet, 17 Aralık 1994
"Güngör Tekçe, şiir uğraşının gerektirdiği duyarlığı zaten doğal olarak içinde çocukluk yıllarından beri taşıyan,
dahası şiiri bir disiplin olarak özümsemiş, üstelik Türkçe'yi iyi bildiği için teknik açıdan da şiiri kavrayabilen bir
gerçek şair olarak karşımızda duruyor.
"Tekçe, 1955'lerde başlayan şiire yönelişini sürdürmüş ve seçkin şiirler ortaya koymuştur................Değişik dize yapıları ve değişik kurgularla kendine özgü bir şiir.......................... Bu şiirler, duygulardan çok usa yaslanan
şiirlerdir. Gerçekleri böylece, yalın bir şiirleştirme ile belirtmiştir. İnsan yaşamı böylece, değişik bir yapı ile şiirleştirilmiştir.
Yaşar Aksoy, Yeni Asır, 22 Kasım 1994