Röportajı yapan: Deniz Durukan, Cumhuriyet/Kitap, 22 Şubat 200l

"Hiç Aferinlik Çocuk Olamadım

- Sizin ilk kitabınız Sabah mısın dışında, Büyüklere Kuşlu Mektuplar ve Kuşlu Mektuplarım Döndü isimli,
çocuklara yönelik şiirlerinizi kapsayan iki kitabınız var. Bu iki kitap benim özellikle ilgimi çekti. Tamamen bir
çocuğun ağzından yazılmış gibi. Yani çocuk ruhuyla kaleme alınmış.
- Sanıyorum o ruhu hiç yitirmedim. Ama şiir olarak ortaya çıkması için, elli sekiz yaşına gelmem gerekti.
Demek o zaman gonk çaldı. O şiirler benim oyuncaklarım gibidir. O çocuksuluğun hiç yitirilmemesi
gerektiğini düşünüyorum. Bütün ön yargılardan, kültürel kalıplardan, değerlerden sıyrılarak dünyayı görmek
isterim. Çünkü kültür bir koşullandırma olayıdır. İnsanın değerler sistemine dahil edilmesidir. Bu yanıltıcı
da olabilir. Bu bakış açısına zaman zaman günün modaları karışabilir. Bir takım propagandaların etkileri
egemen olabilir. O andaki ruh durumuna göre değişen etkiler egemen olabilir. Bütün bunlardan arınıp
bakabilirsen, nesneyi ve olguları en çıplak haliyle görebilirsin. Sanırım şiir de odur........................................
- Cemal Süreya Ödülü'e dönelim
- Cemal Süreya acıyı yüreğinde duymuş bir insan. Bana bu anlamda yakın...
- Onun şiirlerinde de haylaz bir çocuk dolaşıyor.
- Evet, dediğim gibi bu yanıyla da bana sesleniyor. Yalnız Cemal Süreya değil, Turgut Uyar, Edip Cansever,
Ece Ayhan vb. de d uyarlılık frekansıma hitap ediyor. İkinci yeni olayı Türk şiirinde son derece önemli. Türk
Şiiri, Divan edebiyatı olsun, Fecr-i Ati, Servet-i Fünun, Hececiler, Yedi Meş'aleciler olsun, evinde terbiyeli,
uslu oturan, görevini iyi yapan bir çocuğun şiirlerinden oluşuyordu. Bunu söylerken Tekke şiirini, Alevi şiirini
dışarıda tutuyorum. Geçmişte Tevfik Fikret, daha sonra Nazım Hikmet gibi ana-babasına sesini yükseltenler
olmuştur, ama Birinci Yeni öncesi Türk şiiri genelde itaatli ve kurallara uygun olarak büyümüş, aferinlik bir
çocuktu. Ama benim sevdiğim bir çocuk olmadı. Birinci Yeni şiirinde çocuk ilk defa sokağa çıktı. Sokağını,
mahallesini keşfetti. Gecelerini yine evde geçiriyordu ama, sokakla da tanıştı. İkinci Yeni ise, bağımsız,
renkli, şaşırtıcı bir şiirdir. Ve artık o çocuğu kimse tutamadı. Arada bir eve uğrar oldu. Birinci Yeni şiiri
sokağını, mahallesini keşfe çıktı. İkinci Yeni ise alanı çok genişletti. Dünyayı keşfetti..............................."